κι όμως...λείπεις εσύ...

σε χρόνο ....παρόντα.

Μπερδεμένες σκέψεις… χαμένες στην ανάλυση και τη μετάφραση…

Μπερδεμένες αλλά ξεκάθαρες… όσο ξεκάθαρο είναι και το μόνο πραγματικό θέλω...αυτής της ζωής…

Θέλω εσένα στην ζωή μου… κάτω από όλες η όποιες συνθήκες… κάτω από όλες τις αλλαγές…να υφίστασαι ...να περιφέρεσαι...να αναπνέεις...

Όταν κόβω ένα άνθος και το βάζω στο στήθος σου ή στα μαλλιά σου νομίζω πως στολίζω τον κόσμο - Νικηφόρος Βρεττάκος

Θέλω εσένα στην ζωή μου… γιατί μόνο σε εσένα μπορώ να πω τις λέξεις πίστη...επιστοσύνη...όραμα...αγάπη....δάκρυ…έρωτας...χαμόγελο...φιλία....ευχαριστώ...

δικαιοσύνη...ολοκλήρωση...σπάνιο...προσφορά...ονειρο...αναζήτηση...ταξίδι...στήριξη...άγγιγμα...πόθος...καλοψυχία...επιμονή...ελευθερία...αλήθεια...γνώση...επιβράβευση

αγωνιστικότητα...υπόσχεση...σκοπός.....ανταπόδωση...αλήθεια...ευγνομωσύνη...δόσιμο...ανωτερότητα...πάθος...αλήθεια...πείσμα...και τόσες τόσες άλλες...και να γίνουν κατανοητές..

Καταλαβαίνεις...έστω κι αν δεν το δείχνεις.Είμαι σίγουρη οτι μ ακούς.

Δεν πέρασα τυχαία απ τη ζωή σου και δεν ήρθα να τραυματίσω η να προσπεράσω αδιάφορα...

Ηρθα να δώσω το μερδικό μου στο χαμόγελό σου μόνο..Ολα όσα δεν είχες...όλα

όσα ονειρεύεσαι...όλα όσα θα θυμάσαι.Ολα όσα δεν τόλμησες.Ολα όσα φοβήθηκες.Ο πυρετός αλλά και

η δροσιά σου.

Είμαι σίγουρη ότι νοιώθεις...και δεν μπορεί δεν γίνεται αλλιώς...

Θέλω εσένα στην ζωή μου… παντού...όσο γίνεται...ανάσες...σταγόνες έστω...γιατί το δάκρυ σου ίσως το μοιράζεσαι με πολλούς...το γέλιο και τη χαρά σου...μόνο με τους ελάχιστους αληθινούς ....κι αυτό αν είσαι τυχερός στην ζωή σου...

Τώρα πια μπορώ να σου πω... πως στα θέλω μου δεν κάνω εκπτώσεις… αλλά για τα θέλω μου μπορώ να αλλάζω.... να προσαρμόζομαι... και να προσαρμόζω…

Γιατί είσαι εσύ...το μόνο αληθινό θέλω μου...ως τώρα στη ζωή μου...

π.χ να με λένε Μαρία...Μάνυα...ΜyRiSun...Aννα...

Θέλω να βρεθώ σ' έναν τόπο μαγικό
και κανέναν ας μη ξέρω
Να παραδοθώ κι έτσι ήσυχα να ζω
σ' ένα σπίτι ερημικό
Να 'ναι ένα νησί στον ωκεανό
με ψαράδες και καλύβες
Να 'χω να μιλώ... πότε στον Θεό
πότε σ' άνθρωπο περαστικό

Παραδείγματος χάρη.... να με λένε Μαρία
να 'χω μια φιλενάδα κόκκινη αλεπού
να με παίρνουν τ' αστέρια στη δική τους πορεία
να μιλάω με τους γλάρους και τα μαραμπού

Παραδείγματος χάρη να με λένε Μαρία
να 'χω μια φιλενάδα κόκκινη αλεπού
να της λέω κάθε βράδυ και μιαν άλλη ιστορία
να περνάς στ' όνειρό μου κι εσύ που και που

Έχω βαρεθεί... έχω κουραστεί
θέλω πίσω τη χαρά μου
Τρέλα μου παλιά... μοναδική...πάρε με αγκαλιά
στείλε με όσο πιο μακριά
Θέλω να βρεθώ σ' ένα τόπο απλό
και κανείς να μη με ξέρει

Love me...say you do
Let me fly away with you
For my love is like the wind
and wild is the wind

Πόσο πολύ σ' αγάπησα
ποτέ δε θα το μάθεις
Απ' τη ζωή μου πέρασες
κι αλάργεψες κι εχάθης καθώς τα διαβατάρικα
κι αγύριστα πουλιά..

Πόσο πολύ σ' αγάπησα...ποτέ δε θα το μάθεις
Κι αν δεν προσμένεις να με δεις kι εγώ πως θα ξανάρθεις
εσύ του πρώτου ονείρου μου
γλυκύτατη πνοή..
You touch me...I hear the sound of mandolins
You kiss me
With your kiss my life begins
You're spring to me... all things to me
Don't you know you're life... itself!

Αιώνια θα το τραγουδώ
κι εσύ δε θα το μάθεις...πως οι στιγμές που μου 'δωσες
αξίζουν μια ζωή..

like the leaf clings to the tree...
Oh, my darling, cling to me
For we're like creatures in the wind...
and wild is the wind

Πόσο πολύ σ' αγάπησα...ποτέ δε θα το μάθεις ..

Aνυπεράσπιστη...

Ας ήξερα γιατί...γιατί όταν βραδυάζει
η κάθε μια φωνή...με την δική σου μοιάζει

Η νύχτα...δεν μπορεί...κι ο έρωτας...όνομα
ουσιαστικό...πολύ ουσιαστικό...

Εχω πει στην Αγάπη... γιατί? Μα δεν άκουσε...

Mη λες...ποτέ...

είν΄ ωραίο ν΄ απλώνεις τα όνειρά σου
στ΄ ουρανού το σχοινί
να δαγκώνεις με πόνο τη μιλιά σου
και να στάζει σιωπή

λίγο λίγο να χάνεσαι στο τώρα
και να βλέπεις στιγμές
να βουτάς να πνίγεσαι στην ώρα
να σωσίβιο το χθες

μη λες ποτέ σ΄ ένα τρένο που περνάει
μη λες ποτέ σε μια θάλασσα το Μάη
μη λες ποτέ σ΄ ένα ψέμα που πονάει

έναν ήλιο ν΄ αρπάζεις απ΄ τη μέση
να χορεύεις αργά
δίχως λόγο να κλαις για κάποια δύση
μ΄ ένα χάος αγκαλιά

κι αν τα χέρια άδεια, άδεια χωρίς χέρια
μια νύχτα με φως
δωσ΄ μου μνήμη, μέτρα καλοκαίρια
είμ΄ ο άλλος σου εαυτός

ΑΠΛΑ...ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ...ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ...

Πήρα τη ματιά σου απ το χθες...ένα χάδι σου...ανασαιμιά στον ώμο..κι έγιναν ποτάμια οι βροχές...έγιναν τραγούδια για το δρόμο...

I'm gonna love you... all the way

When somebody loves you
It's no good unless he loves you... all the way
Happy to be near you...when you need someone to cheer you ...all the way

Taller than the tallest tree is...that's how it's got to feel...deeper than the deep blue sea is...
that's how deep it goes if it's real...

When somebody needs you...it's no good unless he needs you ...all the way
Through the good or lean years...and for all those in between years...come what may

Who knows where the road will lead us...my love...only a fool would say... but if you let me love you...it's for sure ...I'm gonna love you... all the way...

δεν χρειάζεται να δεις το γκρίζο της βροχής στα μάτια μου...κράτα το κόκκινο των χειλιών μου...

If....I will run to you...

I know that when you look at me...there's so much that you just don't see ...But if you would only take the time ...I know in my heart you'd find ..a girl who's scared sometimes ...who isn't always strong ...but love you so much...Can't you see the hurt in me? I feel so all alone

I wanna run to you ...won't you hold me in your arms and keep me safe from harm
I need you here..I need you here to wipe away my tears...to kiss away my fears
If ...you only knew how much...

Πως...?

το ποτήρι μου γεμάτο απο της σιωπής σου τη πίκρα...
φαρμάκι μονορούφι κατεβάζω...πως να ζητήσω...
να δω τα μάτια σου...και κει για μένα ... τη δική τους ψύχρα...
και ότι αγάπησα τόσο πολύ...σε σένα...να μην μπορώ πια να αντικρύσω..

μα αν το χαμόγελό σου για μένα ξανάρθει πίσω...κι η καρδιά ζητήσει φύσημα αέρα
αν η μορφή μου σου θυμίσει κάτι...
κι αν τ όνειρά μας γεμίσουν της ψυχής σου το προσκεφάλι
δεν θα διστάσω να ψιθυρίσω
το σαγαπώ για πάντα...και ας φύγεις πάλι...

Πάλι θα φύγεις ...ένα αγιάζι θα σε πάρει

Πάλι θα χάσω το μυαλό στη θύμισή σου
Θα μείνω πάλι συντροφιά... με το φεγγάρι
Στον ουρανό μου... σ’ ένα σύννεφο αφήσου

Πάλι θα φύγεις... και τα μάτια μου δεν κλείνουν
Πάλι θα κάψω τον καημό... σ’ ένα μολύβι
Θα πάρω πάλι αγκαλιά ...την παιδική μου
την ψυχή ...που ξέρει έρωτες να κρύβει

Πάλι θα φύγεις... μα στο σώμα σου θα κάνω
δώρο τον κόσμο... και τη νύχτα μου δική σου
κι αν έχω κάτι να ζητήσω παραπάνω
Στον ουρανό μου σ’ ένα σύννεφο αφήσου

Όταν το βράδυ κοιμηθείς... εκεί θα έρθω πάλι
θα πάρω σχήμα της καρδιάς... δροσιά από πορτοκάλι
από το σύννεφό σου δες...νερό είμαι που τρέχει
κι από το τζάμι που κοιτάς...φθινόπωρο που βρέχει…

Strange... I've seen that face before...

Seen him hanging 'round my door...Like a hawk stealing for the prey...
Like the night waiting for the day...
Strange... he shadows me back home...Footsteps echo on the stones...
Rainy nights, on Hausmann Boulevard...Parisian music... drifting from the bars...

Tu cherches quoi... rencontrer la mort...
Tu te prends pour qui... toi aussi tu detestes la vie...

Dance in bars and restaurants...Home with anyone who wants...Strange he's standing there alone...Staring eyes chill me to the bone.

Dans sa chambre... Joel et sa valise...un regard sur ses fringues...Sur les murs... des photos...Sans regret... sans mélo...La porte est claquée... Joel est barré

To the Absolute love and Real friendship ..

EVERYWHERE AND FOREVER...YOU LL BE THE ONE...

There's a summer place...Where it may rain or storm..Yet I'm safe and warm
For within that summer place...Your arms reach out to me...And my heart is free from all care...For it knows

There are no gloomy skies...When seen through the eyes...Of those who are blessed with love


And the sweet secret of..A summer place...Is that it's anywhere...When two people share...All their hopes...All their dreams...All their love

There's a summer place...Where it may rain or storm...Yet I'm safe and warm
in your arms...


Ever and ever forever and ever...You'll be the one...That shines on me
Like the morning sun
Ever and ever forever and ever...You'll be my spring...My rainbow's end
And the song I sing

Take me far beyond imagination..You're my dream come true .. my consolation
my symphony...my own lover s theme...
My destiny...Will follow you..Eternally...

.Fascination.... turned to love

It was fascination.... I know ....And it might have ended right there at the start
Just a passing glance.... just a brief romance ...And I might have gone on my way empty-hearted
It was fascination... I know ...Seeing you alone with the moonlight above
Then I touched your hand... and next moment I kissed you...Fascination turned to love

αν θυμηθείς....

La sombra ....de tu sonrisa

...Look into my eyes and see...my love...All the lovely things you are to me...
Now when I remember spring...all the joy that love can bring...I will be remembering...
The Shadow Of Your Smile.

Κι εγώ που τόσο επόθησα μια μέρα να ταφώ σε κάποια θάλασσα βαθειά στις μακρινές Ινδίες...η κει ψηλά...στον ουρανό σαν σκόνη να σκορπίσω...δεν θα πάψω... για μακρινά ταξίδια να μιλώ...

dolce droga...

τι να μας κάνει η νύχτα... μια νύχτα μόνο τι να μας κάνει...

εφηβικές...αντιδράσεις..

Με σπρώχνουν οι καιροί σε μέρη ξένα...μα εγώ έχω μάθει αλλιώς
σ' ένα χορό που σπάει τη πέτρα...έξω απ' τα μέτρα...
στα μάτια σου πιστεύω μόνο...και στην τρέλα την παλιά...
μα εδώ στην ώρα των φιλιών στο λέω καθαρά...
δεν κάνω πίσω ούτε ένα βήμα...
Ευτυχώς μπορώ ακόμα...να γράφω λεύκωμα...και ημερολόγιο... και blogs...
Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω......κι αν με γυρέψετε είμαι.... ακόμα στην αλάνα...ΜyRiSun

Εγώ θα σου μιλώ με τα τραγούδια μου

στα λόγια τους θα βλέπω τη μορφή σου..
κι εσύ θα μου μιλάς με τη σιωπή σου

κι όλο ξεχνάς... πως να θυμάσαι...

Για πες μου ποιο είναι αυτό που λες πως κυνηγάς...
ποιο είναι αυτό που δεν αντέχεις να σε φτάσει...
ποιον κοροϊδεύεις... ποιον προσκυνάς
πόσο καλά μπορεί το αίμα να ξεγράψει

Δεν γίνεται όλα να τα θες μία φορά
και δύο φορές δεν γίνεται να τ'αποκτήσεις...
κι όλο ξεχνάς πως να θυμάσαι και ξανά...
τα ζάρια ρίχνεις να σου φέρουν απαντήσεις

Έχεις σκοτάδια ακόμη στα βαγόνια της ψυχής...


τελευταία η καρδιά θ'αποφασίσει...





Μία βουτιά στην αγάπη θα σε πείσει...και ποιο είναι για όλα το μεγάλο μυστικό...που σου προσφέρθηκε και τόκλεισες στο τζάμι...χωρίς να τ αφήσεις ανάσα να αποκτήσει...

Noέμβρης...καταχνιά..κι εμένα ..χρεώνω...

Μη με ρωτάς... το ταξίδι ...αντέχεις ?...
αν μπορείς
μη με ρωτάς ...ό,τι ψάχνεις στα μάτια μου θα δεις

εκεί που όλα είχαν χαθεί...

εκεί που χάθηκε η πίστη στη φιλία
ήσουν για μένα...η στροφή...ήσουν η ελπίδα...
ήρθες αγάπη μου
και γύρισες σελίδα...
είδα το χέρι σου
στο χέρι μου να απλώνεται...

είσαι η αφή είσαι το χάδι που το δέρμα μου
ζητούσε...
είσαι το Α που η ζωή μου απαιτούσε..

πες μου πως γίνεται....

Δεν θέλεις τίποτα ν'ακούσεις...απ'αυτά που κουβαλάω..ακου μόνο πόσο σ'αγαπάω

Μας ενώνουνε το νιώθω...οι κοινές μας οι πορίες...ιδιοι φόβοι ίδιες απορίες..

Μέχρι να σε συναντήσω...Δεν τολμούσα ν'αγαπήσω...ηρθες κι άλλαξε ο κόσμος.. κάνω όνειρα
Μέχρι να συναντήσω..δεν τολμούσα να εξηγήσω..πώς δυο άνθρωποι μπορούν και γίνονται ένα

Σ'αδιέξοδα και λάθη..Χάθηκαν φιλιά και νύχτες...Έρωτες κατάντησαν διαρρήκτες

Κρύψου μες στην αγκαλιά μου...Να σωθώ κι εγώ μαζί σου...Είναι η στιγμή μου κι η στιγμή σου
Επάνω μου κοιμήσου

Μέχρι να συναντήσω..Δεν τολμούσα να εξηγήσω...Πώς δυο άνθρωποι μπορούν και γίνονται ένα

Πες μου πως γίνεται ...λιμάνι δίχως θάλασσα...Πανσέληνος δίχως τον ουρανό...
Οχι δεν γίνεται...αν δε δω τα μάτια σου...έστω μια φορά...
δεν πετάω ...δεν υπάρχω...δεν ζω...
Ολες οι αισθήσεις μου οδηγούν σε σένα...Ολες οι αισθήσεις σου ...κυβερνούν εμένα...
Να μεθώ στη μυρωδιά που δεν ξεπέρασα...

Δυο σ' αγαπώ...θα σου αφιερώσω...

Δυο σ' αγαπώ...Τι ψυχούλα να 'χουν...Μα όταν σου τα λένε...Σκέψου σοβαρά
Θα 'ρθω να στα πω...γιατί ακόμα υπάρχουν...πράγματα που μένουν ...τόσο σταθερά

Η πρώτη μου αγάπη ήταν κύμα...


















Η δεύτερη αγάπη ...με κρατούσε στα ανοιχτά
Μαζί σου έκανα ...το πρώτο βήμα...πάνω στη στεριά







Δυο σ' αγαπώ...θα σου αφιερώσω....Ένα για το πριν μας ....ένα για μετά...




Ήσουνα σταθμός...Και πριν το μετανιώσω...Σου λέω θα το
ζούσα...άλλη μια φορά

όμως... δικαίωμα δεν έχω να σε δω...να σου πω πως σ αγαπώ...

Σε θέλω τόσο...όμως δικαίωμα δεν έχω να σε δω...απλά να τρέξω...να σου φωνάξω να σου πω πως σ΄αγαπώ...Γιατί?





Θα γίνω νύχτα...μέσα στα χέρια σου σκοτάδι θα ντυθώ...θα σε τυλίγω...σαν τη ζωή θα σε κρατώ... θα σε φιλώ





Έλα νύχτα...στην θάλασσα...στην θάλασσα του κόσμου...έλα πάρε... πάρε το σώμα μου
και το σώμα σου δώσ' μου...να ΄μαι νύχτα... να χάνομαι...στου κορμιού σου την ζάλη να γλιστρώ












Σε θέλω τόσο...αχ...πόσες ζωές πρέπει να ψάξω να σε βρω...και ποιες πυξίδες...δείχνουν τον δρόμο απ΄το πόνο μου να βγω...
Αχ...σε θέλω φως μου...κι όλα τα δίνω το κατώφλι να διαβώ...αυτό που φέρνει...σένα άλλο κόσμο που καρδιά μου....αγκαλιά θα σε κρατώ...

Σε θέλω τόσο....
και το ευχαριστώ μου...και τα λόγια της αγάπης...δεν μαφήνεις να στα πω...
τι φοβάσαι θα σου κάνω ...όταν τόσο σαγαπώ...

Μισό ταξίδι...

Φυσάει αέρας αέρας λυσσασμένος..βαθιά τα χέρια μου στις τσέπες του καημού
χωρίς εσένα πια γυρίζω παγωμένη...με τα σημάδια του αποχωρισμού

Έλα και κόψε με στα δυο...με μια ματιά μαχαίρι ματωμένο
δύο φορές να σ΄αγαπώ...και δυο ζωές για να σε περιμένω





Μεσ΄τη βροχή χαρτί τσαλακωμένο...λόγια που γράφαμε και τώρα έχουν σβηστεί
για δυο ζωές εγώ θα περιμένω...να ξαναγράψουμε σ΄ένα λευκό χαρτί

Η τωρινή...απόλυτη...φιλοσοφία μου...

Αυτοβιογραφικό...


Ενα ημερολόγιο...καταστρώματος...μιας βαρκούλας...Ουσιαστικά ηταν...είναι... τεράστιο...πανέμορφο....πλοίο...με γερό σκαρί...και πορεία στη ζωή...νέα αλλοιώτικη ...ξαναγεννημένη...θαρρείς...
Χρειάστηκε...να περάσει όλους τους ωκεανούς...για να θελήσει δυνατά...να ζήσει το τώρα...
το σήμερα...χωρίς σκοινιά και κάβους...χωρίς άγκυρες ασφαλείας...χωρίς καρνάγια... επιδιορθώσεις...συγκεκριμένες και ορισμένες πορείες...
Και χρειάστηκε να γίνει πουλί...να δει τον κόσμο απο ψηλά...πετώντας...Να καταλάβει ότι το μόνο που ήθελε...για να ζει...ηταν να πετάει...Η ίδια η ζωή...
Τα κατάφερε...


Moon River, wider than a mile,
I'm crossing you in style some day.
Oh, dream maker, you heart breaker,
wherever you're going
I'm going your way.
Two drifters off to see the world.
There's such a lot of world to see.
We're after the same rainbow's end--
waiting 'round the bend, my huckleberry friend,
Moon River and me.

Εσύ για μένα θα πάθεις έρωτα ....κι εγώ για σένα θα κινδυνέψω

Με τα βρεμένα και τ ασιδέρωτα...της αλητείας...θα βγαίνουμε έξω..

let your heart be mine tonight...

αν θυμηθείς....τ όνειρό μου

θασαι πάντα...κύκλος που δεν έκλεισε...

δεν χάνεται η ψυχή...Αγάπη αν δοκιμάσει...

Για σένα τραγουδάω... για σένα που όταν έπεφτα...
με κράταγες σφιχτά... γινόσουν η βαρκούλα μου...
να βγαίνω στ' ανοιχτά.... να μη φοβάμαι.



Για σένα τραγουδάω... που έγινες στον τοίχο μου...σκιά κι ακολουθείς... που μ' έστελνες στον ουρανό...
τις νύχτες της σιωπής... να μη λυπάμαι.


Δε χάνεται η ψυχή... το σώμα κι αν περάσει...
ακόμα κι αν ξεχάσει.... θυμάται... δε χάνεται η ψυχή...αγάπη αν δοκιμάσει...φιλί αν βρει και πιάσει.... θυμάται... δε χάνεται η ψυχή...







Για σένα τραγουδάω....που άντεχες το κρύο μου...
τις λέξεις τις σκληρές... και πίσω μου τις γύριζες...
σε όμορφες στιγμές... να μη λυπάμαι.

Για σένα τραγουδάω... που ενώ τα χρόνια πέρναγαν...
αγάπη ήσουν εκεί... να στέκεσαι...να καίγεσαι...
αγάπη δυνατή...να μη λυπάμαι.

MyRiSun


σε θέλω...εκεί ...και εδώ...να σε διαβάζω...να με αλλάζεις...να με γεμίζεις...να με κάνεις να πετάω...να ανασαίνω...ναμαι λεύτερη...ναμαι σαν παιδί...να με κάνεις να νοιώθω...για να υπάρχω...να μου χαμογελάς...να με
μαλώνεις...να μπορώ να χαμογελάω...ναχω έναν άνθρωπο δικό μου...με τη σιωπή να του μιλώ...όπως μιλάω στον ευατό μου...νασαι πληγή απ τη πληγή...νασαι χαρά απ τη χαρά μου....νασαι εκεί...γιατί η ζωή με ένα σώμα δεν αρκεί...ότι κι αν γίνει...καρδιά μου...εσύ νασαι εδω...










Να σαι εδώ για να μπορώ όλα όσα ζω ναναι δικά μου...και να μοιράζομαι στα δυο...το όνειρο μου...

αγάπη....τι δύσκολο πράγμα.

Κολλάει ο χρόνος δεν πάει εμπρός...και συ δεν μου στέλνεις πια... γράμμα
δεν θες να με ξέρεις λες κι είμαι εχθρός...αγάπη....τι δύσκολο πράγμα...
πως ξημερώνει η νύχτα...αχ πως...λείπεις και λείπει ο ουρανός
δεν είναι ο έρωτας θεός...γιαυτόν που μένει μόνος...
τα μάτια μου απόψε πάλι κλαίνε...και τ όνομά σου λένε...Αγάπη μου...