Δε θα με ξεχάσεις... θα ΄μαι το τέλος σ΄ένα έργο που θα χάσεις
Δε θα με ξεχάσεις...σε ανεξέλεγκτες κρυφές σου καταστάσεις...

θαμαι στα όνειρα εκείνα...που θα τρέχεις βιαστικά να προσπεράσεις...

κι αυτό που έχει σημασία...Ειν η αγάπη που δεν τέλειωσε ποτέ...

τοσα καλοκαίρια μουχαν φύγει απο τα χέρια...

Σου στέλνω ναχεις να περνάς...μια μυρωδιά καλοκαιριού απ τις ακτές...
εκεί που το όνειρό μας μοιάζει αληθινό...Μόνο μαζί σου...Ταξίδι μου..
Πέρασα τοσες ζωές για να βρω εσένα...μες τη ζεστή σου αγκαλιά να κρυφτώ..

un sueno me envolvio...tal vez estas aqui.

I had this perfect dream-un sueno me envolvio
This dream was me and you-tal vez estas aqui.
I want all the world to see-un stinto me guiaba
A miracle sensation...my guide and inspiration...
Now my dream is slowly coming true....

The wind is a gentle breeze-el me hablo de ti...
The bells are ringing out-el canto vuela.
They're calling us together-guiding vs forever
Wish my dream would never go away.
It was the first time that we met-how I can forget?

The moment that you stepped into this room
You took my breath away.-La musica vibro y e Ilanos unio
We will meet again some day...
Let the songs begin-deialo nacer
Let the music play..make the voices sing
nace un gran amor

Start the celebration-ven a mi-and cry-grita
Come alive-vive
and shake the foundations from the skies...shaking all our lives....
Such a beautiful horizon..- Like a jewel in the sun
Por ti sere gaviota de tu bella.
Suenan las campanas-Abre tus puertos al mundo...
Worldwide pics...Bali-U.K.-Romania-Germany-Greece-HongKong-Holland-France-C.Verde-USA.
Heart Lyrics....

You'll never know what you can do..

Until you get it up as high as you can go...
Out along the edges..Always where I burn to be...

The further on the edge..the hotter the intensity..

τώρα ξέρω...

Τόσα καλοκαίρια μουχαν φύγει απο τα χέρια...
Τόσα καλοκαίρια που δεν σαγαπούσα...
τώρα ξέρω πως τα χείλη σου ζητούσα..

I know only that I love you...

I'm like the wind...I blow away...after a sin I simply pray...for every dream there is a price you have to pay.
I'm like the wind I blow away...after a win...I always say...am I the loser or the winner of the day?..I really dont know...
I know only that I love you...

Κι εγώ αυτό το ταξίδι θέλω μόνο..

Τους δρόμους που δεν βγάζουν πουθενά..τους ξέρουν όλοι
Μα υπάρχουν και περάσματα κρυφά...σ όλα τα τέρματα που φτάνουν
Κι εγώ μ ένα γλάρο αγκαλιά..πετάω πέρα στις κορφές που είδα στο βλέμμα σου
Και τα κατάρτια τ άγρια τα ψηλά..τις θύελλες που φέρνουν μες στο αίμα σου
Ένα γαλάζιο ταξίδι είναι τα μάτια σου..Κι εγώ αυτό το ταξίδι θέλω μόνο...

εγω μπορώ να σε βρω μεσα απ τα τραγούδια μου...

Κρίνο της άμμου

του ηλιοβασιλέματος το κόκκινο..το κίτρινο...το μπλέ
το θαλασσί...τα πάντα είσαι εσύ..
όλος ο κόσμος καρδιά μου εσύ...
των οριζόντων τέλος κ αρχή...

καθε μου σκέψη...κάθε ανάσα βαθια...

χωράει τη δική σου ματιά..

oταν θέλεις....

όταν θέλεις ήλιους μου χαρίζεις...
κρυσταλλάκι με ραγίζεις...
ο παράδεισος στο σταυροδρόμι...
μια μαζί...και χίλιες μόνοι...

σ ενα νησί μαζί μου θαρθεις που δεν τοχει ουτε ο χάρτης...
Σαν ναυαγοί ερωτευμένοι μες το όνειρο χαμένοι...
θα ξεχάσουμε μωρό μου τα παλιά...
Θάναι μονο θάλασσα..ήλιος..κ αγκαλιά...

Σ ενα τέτοιο ουρανό..που θα μοιάζεις μιαν αυγή σαν αστέρι λαμπερό...
Εχω τόσα να σου πω...Χαραμάδα εσυ που σκορπάς το φως...
Πιάσε με απ το χέρι...μοναξιά μου αληθινή..

Δεν πιστεύω πια στα θαύματα..γιατι έχω μόνο τραύματα..αφού δεν έχω εσένα...

every beat of my heart...

Por siempre mi amor

When we are far apart...or when you're near me...
love me with all your heart...as I love you..
Love me always...as you loved me from the start..
with every beat of your heart...

Καλές οι αναμνήσεις μα δεν σου δίνουν λύσεις..Για πήγαινε ρυθμίσεις...στις επανεκκινήσεις ..

κ απ το σκληρό σου δίσκο...για πέτα...τα δεν εχω τώρα...τα δεν θέλω τώρα..τα δεν βρίσκω..

Μην ψάχνεις για άλλη φόρα...με τη καρδιά προχώρα..παντοτεινό μου τώρα

βρες φεγγάρι κ έλα πάρε με αγκαλιά
να φιάξουμε στη πόλη ακρογιαλιά...

Αβατος ο χώρος της σιωπής σου.Ηρθες και έγινες καρδιά κ ψυχή...
Εφυγες κι ερήμωσα...

Το φυλαχτό σου το κρυφό..απ’ τον καιρό το μακρινό...θα το φορέσω στην καρδια να με ζεστάνει...

Κι όταν ανοίξει ο ουρανός...μια ξαστεριά και ένα φως...

θα ’ρθουν στην πόρτα μου μπροστά...κι αυτό μου φτάνει....

Por siempre mi amor

When we are far apart...or when you're near me...
love me with all your heart...as I love you..
Love me always...as you loved me from the start..
with every beat of your heart...

Ο Αλεξανδρινός ο καθαρός ο ουρανός στον έρωτα είναι σαν διαμάντι ανθεκτικός
και ...είναι ο αυθεντικός o Aλεξανδρινός.

υγ.Τα όνειρα πεθαίνουν όταν σταματήσουμε να ελπίζουμε...

με το μυαλο και την καρδιά...τοσο απλά

Όταν μου φεύγει το θάρρος ✿ Σε θυμάμαι να χαμογελάς ✿ Το χαμόγελο σου γίνεται φάρος ✿

Και τη βάρκα μου εσύ οδηγάς

Αν μ' αγαπάς...δεν θα 'χει σύνορα για μας...

Αν μ' αγαπάς...θα κλέψω χρώμα της φωτιάς κ λευκό πανί..
Αν μ' αγαπάς...δεν θα 'χει σύνορα για μας...
μόνο αν μ' αγαπάς

as long as here is you...

...

Sé que el mar..es mucho más azul
cuando estás aquí conmigo tu
y también caliente más el sol...
el sol estando así los dos...

Αν μ' αγαπάς.

Αν μ' αγαπάς...δεν θα 'χει γκρίζο πουθενά να κοιτάς
θα με κρατάς και σε λιμάνια γιορτινά θα με πας

Πες ότι είδα μια λάμψη ✿ Πες μ' οδήγησε μια αστραπή ✿Κι όλα γύρω μου έχουν αλλάξει ✿ Κι απ' το τέλος γυρνώ στην αρχή ✿
Όπου κι αν πας να θυμάσαι ✿ Όσο υπάρχει ουρανός να πετάς ✿ Όσο υπάρχει ζωή μη φοβάσαι ✿ Θα 'χεις λόγο για να ξεκινάς ✿

οι δικές μας οι στιγμές...
ξυπνάνε στις οθόνες μου...σκηνές κι αναπνοές...
αλήθειες που χαράξανε...καινούργιες διαδρομές...
τα χρώματα στο βλέμμα σου αλλάζουν συνεχώς
μα ίδιος πάντα μένει ο έρωτας αυτός...

ποτέ δεν θα σε αρνηθώ....

΄και με πήρες...

το άγγιγμά σου...πάνω μου θαχω...

touch...

Είναι κάτι στιγμές.....σα μικρές πινελιές
ζωγραφιάς που δεν έχει τελειώσει...
λείπουν λίγα ακριβά..των δικών σου χρωμάτων νερά...
για να πάρει η ζωή άλλη όψη...

άκρη του νου πάρε με και ταξίδεψέ με
ως εκεί

The first thing that I‘d like to do

Is to save everyday

Till Eternity passes away

Just to spend it with you.

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

δεν θαρθει η λέξη που περιμένω.Δεν θα φοράει κόκκινο.Η λέξη δόθηκε αλλού.Σε άλλο χρώμα.


Αυτο το δικό μου χρώμα εδω...Απόμεινε.Δεν περιμένει ...πια.
Απλά απόμεινε...να ακουμπά τη λέξη..Να τη νοιώθει...
Σαν αίσθηση..σαν χρώμα...ΣΑΝ ΜΟΥΣΙΚΗ...
ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...ΣΑΝ ΜΟΥΣΙΚΗ...Ειχε ονειρα...ειχε ανάσες ...είχε πίστη...είχε ολες τις
αισθήσεις και τα συναισθήματα.
Απόμεινε εδω...
ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΕΙ....ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ...

στα μάτια μου τα δυο...

το φως του ήλιου να μην ξαναδώ...

Μη μου μιλάτε..δεν θέλω πια τις συμβουλές και τη συμπόνοια σας..
κλειστά τα στόματα...Τον λάθος άνθρωπο εγώ θα αγαπώ...
γιατί ετσι έμαθα...Πεθαίνοντας...να ζω...

Τα πιο μεγάλα θαύματα..στα πιο μικρά τα πράγματα...
πάντα η ζωή τα κρύβει κι αθόρυβα τα σμίγει...

Η δική μου άνοιξη..έχει μόνο ένα όνομα.Και μια εικόνα.
Εχει μόνο μια ανάσα...Εχει μια κ μόνο μονάκριβη γιορτή.

Και όνειρα κάνω σαν ναμαι παιδί που πρώτη φορά αγαπάει...

Τον καιρό των ανέμων..... σε μιαν άλλη εποχή να πετάς σ' είχα δει...με φτερά ραγισμένα.
Τον καιρό των ανέμων...μεθυσμένη βροχή είχες πέσει στη γη....για να ζήσεις μ' εμένα.
Τον καιρό των ανέμων...σ' αγαπούσα πολύ και κανείς μη σου πει...πως δεν ήσουν για μένα.
Tης ψυχής μου γαλάζιο... μεταξένιο πουλί... ακριβή μου γιορτή...δυο ζωές, σώμα ένα.
Η εποχή των ανέμων...έχει αλλάξει καιρό.. μόνο εγώ λαχταρώ...το δικό σου σημάδι της φυγής σου το χάδι.....αγκαλιά το κρατώ πεινασμένο μωρό...με ξυπνάει κάθε βράδυ.
Τον καιρό των ανέμων... σ' είχε φέρει η σιωπή
και κανείς δεν μπορεί...να σε πάρει από μένα..

΄Αννα...

Απαραίτητή μου Αναπνοή..
ειναι πολύ μικρό το σαγαπώ
μονάχα δυο λέξεις...

Όλα όπως τ'άφησες είναι...Περιμένει το στόμα σου... Περιμένει το σώμα σου ...

Όλα όπως τ'άφησες είναι..Στις κουρτίνες φέγγει ακόμα το ίδιο κόκκινο χρώμα σου ...
Κι ότι άγγιξες εσύ ....Κι ότι κοίταξες εσύ

..al gabbiano della mia vita ...

To ...Anonymo Veneciano...
H δική μου απόδραση στο όνειρο...

Χαμένα όνειρα είναι μόνο αυτά...που εσύ εγκαταλείπεις...
Kαι λόγω τιμής..εγω..απ την καρδιά σου δεν θα βγω...

δεν θαρθει η λέξη που περιμένω.Δεν θα φοράει κόκκινο.Η λέξη δόθηκε αλλού.Σε άλλο χρώμα.


Αυτο το δικό μου χρώμα εδω...Απόμεινε.Δεν περιμένει ...πια.
Απλά απόμεινε...να ακουμπά τη λέξη..Να τη νοιώθει...
Σαν αίσθηση..σαν χρώμα...ΣΑΝ ΜΟΥΣΙΚΗ...
ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ...ΣΑΝ ΜΟΥΣΙΚΗ...Ειχε ονειρα...ειχε ανάσες ...είχε πίστη...είχε ολες τις
αισθήσεις και τα συναισθήματα.
Απόμεινε εδω...
ΔΕΝ ΕΛΠΙΖΕΙ....ΔΕΝ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ...

Το σαγαπώ δεν το λέω σε κανένα...
μια ζωή ...το κρατάω για σένα...

Με κόκκινο σημάδι..Μόνο αυτή τη λέξη...

μακρυά σου ολα είναι αλλιώς....κι αλλιως μαζί σου...

Θέλω να ψάξω με τα χείλια μου απαλά το πρόσωπό σου
Το μέτωπό σου.....των χειλιών σου τις γραμμές
Να βρω στα μάτια σου... και στο χαμόγελό σου...
Κρυφούς διακόπτες που γυρίζεις ...κ με καις

Μίλα μου γλυκά... πες μου κι άλλα
μίλα μου γλυκά ...να χαρείς
Μίλα μου για μας κι όχι γι' άλλα
πάρε με κοντά σου...να χαρείς

τι να σου πω...

για να πιστέψεις πια σε μένα...
Σκόνη και θρύψαλλα να γίνομαι μαζί σου...

Ο έρωτας θέλει δυο...Η μια πλευρά είναι εδω..

η άλλη ....είναι ο μεγάλος... απών...


Eρωτεύομαι θα πει...να κλείνει η πύλη αμπαρώνοντας εμένα και εσένα οικειοθελώς παραδομένους στο αιώνιο....βγάζοντας ιαχή πάνω στις σάρκες των άλλων συντρόφων...
[Εσο δαίμων]

η δικη ματιά..χωράει μόνο τη δική σου ματιά...

κάθε μου ανάσα βαθειά..χωράει τη δική σου ματιά...
δεν θέλω ν αφήσω την δική σου εικόνα να ξεθωριάσει ...

The woman in me...for the man in you...

I can see it in your eyes

I can see it in your eyes..I can see it in your smile
You're all I've ever wanted & my arms are open wide
because u know just what to say...u know just what to do
& I want to tell you so much...I love you...

κι απ την αρχή...

η μορφή σου είναι πάντα εδώ...λες κι η φωνή σου πάλι μου μιλάει
και λέει σαν χθες...να ξαναρθείς και ό, τι θες
η αγάπη έρχεται απ το χθες...κι απ την αρχή...

ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΥΣΩ ΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΣΟΥ

I've been alone with you...inside my mind..& in my dreams I've kissed your lips
a thousand times ..I sometimes see you ..pass outside my door ..Hello!
I long to see the sunlight in your hair..& tell you time and time again
how much I care..I love ..
sometimes I feel my heart will overflow
ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ Σ ΑΠΑΡΝΗΘΩ

Στη μικρή πλατεία γίνεται ληστεία και τα μάτια σου ... ληστεύουν την καρδιά μου.
Χάνομαι μαζί σου... κι είναι το κορμί σου Κυριακή γεμάτη χρώματα.

could I have this kiss for ever???

ο έρωτας αυτός δεν χωρά μεσα στο χάρτη...

να εισαι εδω...

όταν νυχτώνει...να μη σκιάζομαι...
κακό μη πάθεις να προσέχω...και να νοιάζομαι...

θα φτάσουμε πάλι σε κείνη τη ζάλη που
λίγοι να φτάσουν μπορούν...

θα φοράει...εκείνο το κόκκινο πάνω..πάνω[κ οπωσδήποτε το ασπρο-θαλασσί-μπλέ]και θα...φυσάω.Θα το φοράει για μένα επειδή ξερει οτι μαρέσει τόσο.Μα κ ότι χρώμα να φοράει θα μαρέσει.Κανείς δεν θα μας πάρει είδηση.Θαναι ολα κρυφά κ αφανέρωτα.Και οι στιγμές θαναι για μας και για κανένα αλλο.Μοναδικές και πανέμορφες.

Το δικό μας μικρό-μεγάλο ...μυστικό.Το δικό μας ολόδικο μας..μικρό-μεγάλο γεμάτο εκπλήξεις...ταξίδι.

my darling....hold me now,,,,dont let me...

Where do I begin?
To tell the story of how great a love can be
The sweet love story that is older than the sea
The simple truth about the love he brings to me
Where do I start?
Where do I begin?
To tell the story of how great a love can be
The sweet love story that is older than the sea
The simple truth about the love he brings to me
Where do I start?
Like a summer rain
That cools the pavement with a patent leather shine
He came into my life and made the living fine
And gave a meaning to this empty world of mine
He fills my heart
He fills my heart with very special things
With angels’ songs, with wild imaginings
He fills my soul with so much love
That anywhere I go, I’m never lonely
With him along, who could be lonely
I reach for his hand, it’s always there
How long does it last?
Can love be measured by the hours in a day?
I have no answers now, but this much I can say
I’m going to need him till the stars all burn away
And he’ll be there
He fills my heart with very special things
With angels’ songs, with wild imaginings
He fills my soul with so much love
That anywhere I go, I’m never lonely
With him along, who could be lonely
I reach for his hand, it’s always there
How long does it last?
Can love be measured by the hours in a day?
I have no answers now, but this much I can say
I’m going to need him till the stars all burn away
And he’ll be there

Κι αν με ρωτήσει ο ξεχασμένος ευατός μου...γιατί τον άφησα στ αζήτητα του κόσμου..
κι αν με ρωτήσει καινούρια ψέμματα δεν έχω εγώ να πω...
Ενα ταξίδι του χρωστάω μόνο αυτό...Ενα ταξίδι...Μονάχα αυτό.

Only passion... great passion.. can elevate the soul to great things.
[Denis Diderot]

Κι αν με ρωτήσει ο ξεχασμένος ευατός μου...γιατί τον άφησα στ αζήτητα του κόσμου...κι αν με ρωτήσει καινούρια ψέμματα δεν έχω εγώ να πω...
Ενα ταξίδι του χρωστάω μόνο αυτό...Ενα ταξίδι...Μονάχα αυτό.

Ας ήξερα γιατί
γιατί κοντά σου μένω
οι δρόμοι ανοιχτοί
κι εγώ να υπομένω

Ας ήξερα γιατί
η αγάπη είναι τυφλή
δεν βλέπει πού με πας
το τέλος μου ζητάς.

Ας ήξερα γιατί
γιατί όταν βραδυάζει
η κάθε μια φωνή
με την δική σου μοιάζει

And when you smile the world is brighter..you touch my hand and I'm a queen
your kiss to me is worth a fortune..your love for me is everything

Θέλω τόσα να σου γράψω, που με κάνουν στάχτη
και σκορπάνε τη ψυχή μου μίλια μακριά
τόσους μήνες δίχως λέξη, πέφτω στο σκοτάδι
Θέε μου πως να ζήσω το μετά...

Η βροχή βροχή θα φέρει, μες τα δυό μου μάτια
και θ'αδειάσω τα ποτήρια του πικρού καημού
έχω τόσο την ανάγκη να κοπώ κομμάτια
ν'αφεθώ στην άκρη του γκρεμού...

Έρωτα μου και μαχαίρι,
είσαι αόρατη πληγή
Μες τα μάτια μου αγάπη,
μες στο σώμα μου γυαλί

Θέλω τόσο να με κλείσεις, μες τα δυο σου χέρια
για να γίνουν φυλακή μου και ποτέ μη βγω
Όλη τάζω τη ζωή μου κι ας καούν τ'αστέρια
για να 'ρθεις εσύ ξανά εδώ...

Έρωτα μου και μαχαίρι,
είσαι αόρατη πληγή
Μες τα μάτια μου αγάπη,
μες στο σώμα μου γυαλί

Πάψε να ψάχνεις λόγο και σκοπό...σε ότι κάνω και σε ότι πω
ούτε που ξέρω γιατί σ αγαπώ...κι όμως μπορώ για σένα να κοπώ
και σαν τσιγάρο να καώ...

ημερολόγιο μου....

ποσα λόγια ...κ κοροιδεύω εμενα οκ...Ποτέ δεν θα ξεφυγω..ειναι αγαπη..γιαυτό.Μια φορά ηρθε και εφυγε σαν αερας...χωρις καν να την ακουμπήσω..Μόνο να την ακουμπούσα ήθελα..μόνο.
Οκ...θα εξαφανιστώ..το κανω συχνά..φευγω με αγνωστη κατευθυνση...σαν μισότρελλη...
Δεν λεω καν που παω.. απλά...θα εξαφανιστώ..

Πες ότι είδα μια λάμψη
Πες μ' οδήγησε μια αστραπή
Κι όλα γύρω μου έχουν αλλάξει
Κι απ' το τέλος γυρνώ στην αρχή
Πες μ' οδήγησε μια αστραπή

Όπου κι αν πας να θυμάσαι
Όσο υπάρχει ουρανός να πετάς
Όσο υπάρχει ζωή μη φοβάσαι
Θα 'χεις λόγο για να ξεκινάς
όσο υπάρχει ουρανός να πετάς

Όταν μου φεύγει το θάρρος
Σε θυμάμαι να χαμογελάς
Το χαμόγελο γίνεται φάρος
Και τη βάρκα μου εσύ οδηγάς
Σε θυμάμαι να χαμογελάς

οταν εσυ...εισαι παντού

ειναι σαν να κρατώ όλη τη γη στα χέρια μου

για να αναπνέεις...για να κρατιέσαι...

Σε ξαφνιάζω
με το διάφανο παιχνίδισμα της επιθυμίας
Σε ανανεώνω
με τα αναπάντεχα λικνίσματα του πόθου
Σε συναρπάζω
με τη συνεχή ερωτική αναζήτηση
Σε αποθεώνω
στα κυματιστά χάδια μου
Σε μεθάω
με γεύσεις απο τη φλογισμένη ανάσα μου
Δραπετεύουμε στις αέρινες οθόνες μας
οπου πρωταγωνιστούμε..
Ερωτευμένες Φωτοσκιάσεις
σε μια άλλη διάσταση

ψυχης κοσμήματα...

Ι still got the blues for you...

Οσα η αγάπη ονειρεύεται...κ δεν αφήνει ο εγωισμός να ειπωθούν.
Οσα η καρδιά λαχταράει..Οσα το κορμί κ το μυαλό τρέχουν να ακουμπήσουν.
Γίνονται θαύματα.
Γίνονται ταξίδια...πέταγμα...απογείωση.
>
Γίνονται...
Manyascent
Με ανάσα λευτεριάς...και άρωμα έρωτα....και ταξιδιού...

στα ματια σου

θέλω να βλέπω χορούς κ ταξίδια...
Στο σώμα σου γη κ ουρανό...
Στις κινήσεις σου θέλω να βλέπω εκπλήξεις.
Στο χαμόγελό σου ήλιο κ χρώματα.Μπλε της θάλασσας κ γλάρους.
Στα χείλη σου να φιλώ λίγο απο άνθρωπο και λίγο απο αγωνία.
Στα χέρια σου θέλω να κρατάς μόνο όνειρα κ αλήθειες.
Θέλω να σε χάνω και να σε βρίσκω σε χιαστί εικόνες-γραπτά κείμενα
που κυλούν σαν νεράκι-σε μυρωδιές επανάστασης-σε αναρτήσεις...
μουσικές κ βιβλία.
Έτσι θέλω να σε ζω.Έτσι θέλω να με μάθω.Μέσα απο σένα.

Δεν με νοιάζει για το αύριο...Έχω σταματήσει στο χθες
Εδώ και τώρα είναι που εχει σημασια..Ακριβώς εδώ μαζί σου είναι όπου θελω να μείνω

οτι κ αν κάνεις..οτι νέο κ αν γνωρίσεις...ότι κι αν θελήσεις...
ότι κι αν πεις...οτι κι αν ποθήσεις...εγώ θαμαι για σένα...εγώ...

κ στα σύνορα σαν φτάσεις..ετοιμάσου να πετάξεις
για να δεις απο ψηλά τι έχασες...

Aπλά αγάπη...είναι εσύ...

Cuando vivo solo...sueño un horizonte falto de palabras.
En la sombra y entre lunces...todo es negro para mi mirada
Si tu no estás junto a mí . . .aquí.

σώμα με σώμα..στόμα με στόμα...
με μια ανάσα...με μια φωνή...

Εγώ δεν ξέρω ν' αγαπάω σαν τους άλλους
δίνω τα πάντα δίνω σώμα και ψυχή
είμαι απ' τους έρωτες εκείνους τους μεγάλους
που δεν αλλάζουνε σε κάθε εποχή....

Κάτι κρύα Σάββατα..σ έψαχνα στ αδιάβατα...και στα απαράβατα..
Βλέμμα μου κατάσκοπο...γέλιο μου κατάκοπο...πάντοτε το άτοπο ζήτησα.

Κάτι κρύα Σάββατα...έστηνες τα φράγματα...κι άλλαζες τα πράγματα.Σε κοιτώ κατάματα...
Δάκρυα καθάρματα..τα χαμένα θαύματα..βρέχουνε.

δεν ειμαι εδω για κανένα.

δεν περιμένει τιποτα η καρδια ...μονάχα εσένα

...al ver que me olvidaste..Por qué no me enseñaste...como se vive sin ti?

for ever you and I

Έρωτας ....ανάσα...αγάπη... αν…

Ανοίγω το μυαλό μου να βγάλει λέξεις μικρές και εύκολες. Με λίγα γράμματα. Αφαιρώ τους τόνους από επάνω τους. Άτονες και ελαφριές. Για να ταξιδέψουν ευκολότερα στις ακουστικές οδούς σου και στον λαβύρινθο του μυαλού σου. Κλείνω τα μάτια και αφουγκράζομαι το αίμα μου να κυλάει στις φλέβες μου, γρήγορο και καυτό. Παίρνω λίγη από την κάψα του και ξεκινάω να αποσπώ τις λέξεις, μία-μία.

Ξεκινάω με την ‘αγαπη’. Στην στέλνω έτσι. Τρία φωνήεντα, δύο σύμφωνα. Ανισόρροπη η ίδια, ανισόρροποι και εμείς που την πιστεύουμε. Ποτέ δεν την ανέλυσα, ποτέ δεν την διύλισα. Κι όμως, μέσα της κολύμπησα και πνίγηκα. Ήταν ο καιρός που τα γράμματα δεν έπαιζαν κανένα ρόλο στα αισθήματά μου.

Περνάς από το μυαλό μου. Η όψη σου κατακλύζει τις εικόνες μου και η μυρωδιά σου καταλύει τις αντοχές μου. Έτσι σε θυμάμαι τις ώρες της μοναξιάς μου. Ευάλωτο. Να θέλω να σε αγκαλιάσω, να σε κρατήσω σφιχτά και να σε προστατέψω απ’ όλους και απ’ όλα. Κυρίως από εσένα. Ανοίγω τα μάτια. Επανέρχομαι.

Συνεχίζω την λεξική ενδοσκόπηση του μυαλού μου. ‘ερωτας’ η συνέχεια στις λέξεις. Όχι όμως και στην διαδικασία. Μα, ποιος κοίταξε την διαδικασία ποτέ από τους δυο μας; Κανένας μας. Ζήσαμε αυτό που ανέβαινε στο λαιμό μας και μας έπνιγε. Θέλαμε διέξοδο και ανακαλύπταμε τα αδιέξοδα. Ανέξοδα. Με απλοχεριά γεννούσαμε αισθήματα και πλημμυρίζαμε τα σώματά μας. ‘Να έχουν να πορεύονται σε μέρες άνυδρες’ μου είχες πει. Και δεν άργησαν οι μέρες οι άνυδρες να φανούν. Και στέρεψαν τα κορμιά. Και στέρεψαν οι αισθήσεις.

Sarah Brightman στα ηχεία. ‘Harem’. Ξέρεις, εκείνη η φωνή που μπορεί να σκοτώσει κάθε τι γήινο. Περνάει στα αυτιά μου και σκοτώνει την βουή της ανάσας μου. ‘Sing for me a song of life’s visage, Sing for me a tune of love’s mirage’ παρακαλάει και νοιώθω το παρακαλητό της να πλέκει ιστό αράχνης γύρω από το στόμα μου. Στεγνώνει τα χείλη μου και κάνει την γλώσσα μου να στερεύει από σάλιο.

‘ανασα’ σου στέλνω. Χωρίς καμία μείναμε. Εκείνες τις ώρες που η θλίψη έκοβε στα δύο τον χωρισμό. Κι όμως, μπορέσαμε να ζήσουμε κάμποσους τέτοιους χωρίς δισταγμό. Σαν αφηνιασμένα άλογα τρέχαμε να βρεθούμε, σαν έρημες απάτητες στέπες μέναμε μετά από κάθε αντίο που τα χείλη μας ξεστόμισαν. Μου φαίνεται τόσο μακρινό μα τόσο οικείο μετά από τόσο καιρό. Μάθαμε σε χωρισμούς για να αντέχουμε να μάθουμε να ζούμε.

Φτάνω στο τέλος των λέξεων. Τελικά δεν είναι πολλές. Και κράτησα την υπόσχεσή μου. Λίγα γράμματα, χωρίς τόνους. Σου φυλάω για το τέλος την μικρότερη απ’ όλες. ‘αν’ ονομάζεται. Για όλα εκείνα που θέλουν ανάμεσά τους ένα ‘αν’ για να σταθούν αυτούσια και αυτεξούσια στον κόσμο τούτο.

Θυμάσαι; Πάντα οι μεγάλες σου προτάσεις κρατούσαν ένα ‘αν’ ανάμεσά τους. Και δεν σκέφτηκες ποτέ να το βγάλεις από την μέση. Πάντα εκεί. Πάντα ανάμεσα. Τελικά, το ‘αν’ είναι σημαντικό κομμάτι πολλών λέξεων. Το γνώρισα με σένα αλλά τώρα το συνειδητοποίησα.

Αργά θα μου πεις. Το έμαθα όμως, ε;

Να μιλώ για σένα και για μένα…

Έτσι μιλώ για σένα και για μένα

Επειδή σ’ αγαπώ και στην αγάπη ξέρω
Να μπαίνω σαν Πανσέληνος
Από παντού, για το μικρό το πόδι σου μες στ’ αχανή σεντόνια
Να μαδάω γιασεμιά – κι έχω τη δύναμη
Αποκοιμισμένο, να φυσώ να σε πηγαίνω
Μέσ’ από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές
Υπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε
Ακουστά σ’ έχουν τα κύματα
Πως χαϊδεύεις, πως φιλάς
Πως λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε»
Τριγύρω στο λαιμό στον όρμο
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά
Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτεινό πλεούμενο
Πάντα εσύ το λιμάνι κι εγώ το φανάρι το δεξιά
Το βρεμένο μουράγιο και η λάμψη επάνω στα κουπιά
Ψηλά στο σπίτι με τις κληματίδες
Τα δετά τριαντάφυλλα, το νερό που κρυώνει
Πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά που μεγαλώνει
Το γερτό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ
Επειδή σ’ αγαπώ και σ’ αγαπώ
Πάντα εσύ το νόμισμα κι εγώ η λατρεία που το εξαργυρώνει:

Τόσο η νύχτα, τόσο η βοή στον άνεμο
Τόσο η στάλα στον αέρα, τόσο η σιγαλιά
Τριγύρω η θάλασσα η δεσποτική
Καμάρα τ’ ουρανού με τ’ άστρα
Τόσο η ελάχιστη σου αναπνοή
Που πια δεν έχω τίποτε άλλο
Μες στους τέσσερις τοίχους, το ταβάνι, το πάτωμα
Να φωνάζω από σένα και να με χτυπά η φωνή μου
Να μυρίζω από σένα και ν’αγριεύουν οι άνθρωποι
Επειδή το αδοκίμαστο και το απ’ άλλου φερμένο
Δεν τ’ αντέχουν οι άνθρωποι κι είναι νωρίς, μ’ ακούς
Είναι νωρίς ακόμη μες στον κόσμο αυτόν αγάπη μου
Να μιλώ για σένα και για μένα.

“Μονόγραμμα”
Οδυσσέας Ελύτης

Επειδή.... τα λόγια μου είναι πολύ φτωχά ...να εκφράσουν την αγάπη μου για σένα…

Θέλω να με αφήσεις να σου φτιάξω ένα άρωμα…

Θέλω να με αφήσεις να σου φτιάξω ένα άρωμα…
Δεν θα βάλω μέσα ούτε βανίλια, ούτε γιασεμί, ούτε κανέλα…
Θα βάλω μέσα εσένα και εμένα, εμάς…
Τους πόθους και τα πάθη μας…
Τον έρωτα και την αμαρτία μας…
Τα λάθη και τα σωστά μας…
Τα θέλω και τα δίνω μας…
Θα αφήσω εκτός,
τα πρέπει και τα παίρνω μας…
Τις υποχωρήσεις και τις κακίες μας…

Θα σου φτιάξω ένα άρωμα, προσαρμοσμένο στο κορμί σου…
Οικείο και ζωντανό…
Να ταιριάζει με τον ιδρώτα σου…
Να ευωδιάζει στη χαρά σου…
Να γλυκαίνει τον πόνο σου…
Να βοηθάει το βλέμμα σου να ορίζει το μέλλον σου…

Θα σου φτιάξω ένα άρωμα, να το φοράς τα πρωινά…
Όταν ξυπνάς από τον ύπνο σου…
Όταν κοιτάς στο πλάι σου και βλέπεις εμένα…
Όταν λες την πρώτη καλημέρα της ημέρας στ’ αυτιά μου…

Θα σου φτιάξω ένα άρωμα, να το φοράς τη νύχτα…
Πριν πέσεις στην αγκαλιά μου…
Πριν αφήσεις τα χάδια μου να συνταράξουν το κορμί σου…
Πριν τα σώματά μας γίνουν ένα και αναταράξουν τον κόσμο μας…
Πριν το χάραμα μας βρει, αγκαλιασμένους και αποκαμωμένους από τον έρωτά μας…

Θα το ονομάσω με το γλυκό σου όνομα…
Το μοναδικά ειπωμένο και τραγουδισμένο από τα χείλη σου…
Όπως το είπες εκείνη την πρώτη φορά που σε γνώρισα…
Όπως το κατέγραψε το μυαλό μου και το μιλάει η ψυχή μου…

Θέλω να με αφήσεις να σου φτιάξω ένα άρωμα…
Για να είναι μοναδικό σου…
Όπως εσύ…