Εσύ για μένα θα πάθεις έρωτα ....κι εγώ για σένα θα κινδυνέψω

Με τα βρεμένα και τ ασιδέρωτα...της αλητείας...θα βγαίνουμε έξω..

let your heart be mine tonight...

αν θυμηθείς....τ όνειρό μου

θασαι πάντα...κύκλος που δεν έκλεισε...

δεν χάνεται η ψυχή...Αγάπη αν δοκιμάσει...

Για σένα τραγουδάω... για σένα που όταν έπεφτα...
με κράταγες σφιχτά... γινόσουν η βαρκούλα μου...
να βγαίνω στ' ανοιχτά.... να μη φοβάμαι.



Για σένα τραγουδάω... που έγινες στον τοίχο μου...σκιά κι ακολουθείς... που μ' έστελνες στον ουρανό...
τις νύχτες της σιωπής... να μη λυπάμαι.


Δε χάνεται η ψυχή... το σώμα κι αν περάσει...
ακόμα κι αν ξεχάσει.... θυμάται... δε χάνεται η ψυχή...αγάπη αν δοκιμάσει...φιλί αν βρει και πιάσει.... θυμάται... δε χάνεται η ψυχή...







Για σένα τραγουδάω....που άντεχες το κρύο μου...
τις λέξεις τις σκληρές... και πίσω μου τις γύριζες...
σε όμορφες στιγμές... να μη λυπάμαι.

Για σένα τραγουδάω... που ενώ τα χρόνια πέρναγαν...
αγάπη ήσουν εκεί... να στέκεσαι...να καίγεσαι...
αγάπη δυνατή...να μη λυπάμαι.

MyRiSun


σε θέλω...εκεί ...και εδώ...να σε διαβάζω...να με αλλάζεις...να με γεμίζεις...να με κάνεις να πετάω...να ανασαίνω...ναμαι λεύτερη...ναμαι σαν παιδί...να με κάνεις να νοιώθω...για να υπάρχω...να μου χαμογελάς...να με
μαλώνεις...να μπορώ να χαμογελάω...ναχω έναν άνθρωπο δικό μου...με τη σιωπή να του μιλώ...όπως μιλάω στον ευατό μου...νασαι πληγή απ τη πληγή...νασαι χαρά απ τη χαρά μου....νασαι εκεί...γιατί η ζωή με ένα σώμα δεν αρκεί...ότι κι αν γίνει...καρδιά μου...εσύ νασαι εδω...










Να σαι εδώ για να μπορώ όλα όσα ζω ναναι δικά μου...και να μοιράζομαι στα δυο...το όνειρο μου...

αγάπη....τι δύσκολο πράγμα.

Κολλάει ο χρόνος δεν πάει εμπρός...και συ δεν μου στέλνεις πια... γράμμα
δεν θες να με ξέρεις λες κι είμαι εχθρός...αγάπη....τι δύσκολο πράγμα...
πως ξημερώνει η νύχτα...αχ πως...λείπεις και λείπει ο ουρανός
δεν είναι ο έρωτας θεός...γιαυτόν που μένει μόνος...
τα μάτια μου απόψε πάλι κλαίνε...και τ όνομά σου λένε...Αγάπη μου...

Άσε με τώρα να σου μιλήσω κι εγώ...

Άσε με τώρα να σου μιλήσω κι εγώ με τη σιωπή τη δικιά σου...που είναι απέριττη σα δαχτυλίδι αρραβώνων..και που λάμπει σαν αστραπή.
Είσαι όμοιoς με την νύχτα... αγάπη μου.. τη νύχτα που κατηφορίζει... έναστρη.
Απόμακρη και τοση δά και απ’ αστέρια φτιαγμένη...είναι η δικιά σου σιωπή.

Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις... επειδή στέκεις εκεί ...σαν Απουσία.
Μακρινή κι απαρηγόρητη.... σα να σε σκέπασε χώμα.
Μια λέξη μόνο αν πεις.... ένα χαμόγελο – μου αρκεί...για να πανηγυρίσω..... που είσαι εδώ.... κοντά μου ακόμα.

P.Neruda

Οταν το να κοιτάξεις τον άλλο κατάματα...

Οταν το να κοιτάξεις τον άλλο κατάματα...έστω για μια φορά στη ζωή σου είναι όνειρο...και θαύμα που σου δείχνει ...Ακατόρθωτο...παρόλο που η απόσταση είναι μόλις κάποια χλμ.

Κι όταν το ευχαριστώ... μπερδεύεται με το γιατί...














Στείλ ένα γράμμα...μια συλλαβή...αν έχεις το Θεό σου...

100 φορές τα χείλη φώναξαν... μα μείναν σιωπηλά...

Aργά, η αγάπη τρυπώνει λαβώνει σα σπαθί γοργά κυλάει στο αίμα στο βλέμμα στο φιλί
Tι κι αν σε κάστρο απάτητο ο άνθρωπος το νου διπλά κλειδώνει
με πόδι αλαφροπάτητο η αγάπη του.... σαν άνοιξη ζυγώνει
Tι κι αν φορείς πουκάμισο..που ως το λαιμό... κουμπώνει
απ' τα κουμπάκια ανάμεσα...... ο έρωτας τρυπώνει

100 φορές τα μάτια είπαν φεύγω μα δεν έφυγα ουτε μιά
100 φορές τα χείλη φώναξαν... μα μείναν σιωπηλά...

γιατί είσαι η αλήθεια μες τη ψευτιά...

Ανθρωπος μου ...δικός μου...ψυχή μου...καρδιά...αληθινός...μοναδικός
...Αχ γιατί λείπεις..πως αντέχω?...κυτάω το μαύρο ορίζοντα...τίποτα δεν πετάει...σύννεφα μόνο...
πόσο μου λείπεις...αχ....που ειναι η χαρά μου...ότι μουδινε κουράγιο και δύναμη...Που?
γιατί?


Γιατί είσαι στα γκρίζα όνειρά μου η ξαστεριά....πατέρας...αδελφός μου...συντροφιά...φίλος...κι αγάπη εσύ...μακρυνή μα τόσο κοντινή.Καρδούλα μου...

Έλα μη μου καίγεσαι ...θα σου χαρίσω ό,τι θες....

Όσα η αγάπη ονειρεύεται... τα αφήνει όνειρα η ζωή. Μα όποιος στ' αλήθεια ερωτεύεται ...κάνει τον πόνο προσευχή.. βαρκούλα κάνει το φιλί και... ξενιτεύεται. Βρίσκω στον έρωτα γιατρειές να τον γιατρέψω απ' τις πληγές... και στολισμένο χαρακιές καινούριες... να τον ξανανιώσω...
Έλα μη μου καίγεσαι ...θα σου χαρίσω ό,τι θες ...όλα μου τ' αύριο και τα χθες ...στο τώρα θα τα κλείσω...

.το δρόμο να βρούμε... τον τρόπο να ζούμε..Aνηφοριά μου...

Του πόθου τ' αγρίμι δεν τρώει... δεν πίνεi...δεν ξαποσταίνει.
Πεινάει για σένα... διψάει για μένα...και περιμένει.
Σε θέλω στο πλευρό μου...ακοίμητο φρουρό μου...με το φιλί με το σπαθί...
το δράκο να σκοτώσεις...και να 'ρθεις να με σώσεις...απ' τη ζωή μου την κλειστή.

Τι δε θα δινα..το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα...κι ας χανόμουνα
στη λάβα την καυτή ...και στα παγόβουνα.



Αν μ' αγαπάς... μη μου το πεις...αφού το ξέρω τρεις φορές θα μ' αρνηθείς.
Τι δε θα δινα...το γύρο του κορμιού σου να ξανάκανα...κι ας πνιγόμουνα
στο κύμα που μαζί σου δροσιζόμουνα.
Αν μ' αγαπάς... να μου το λές...κι εγώ για σένα θα πατήσω...και τις δέκα εντολές.

Στη νύχτα του κόσμου...το χέρι σου δωσ' μου..παρηγοριά μου...το δρόμο να βρούμε...
tον τρόπο να ζούμε..Aνηφοριά μου...

Aργοπεθαίνει....Pablo Neruda...

Όταν τολμάς...χάνεις για λίγο το βήμα σου.Οταν δεν τολμάς...χάνεις για πάντα τον εαυτό σου..
.






Αργοπεθαίνει όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας, επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές, όποιος δεν αλλάζει περπατησιά, όποιος δεν διακινδυνεύει και δεν αλλάζει χρώμα στα ρούχα του, όποιος δεν μιλεί σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει όποιος αποφεύγει ένα πάθος, όποιος προτιμά το μαύρο για το άσπρο και τα διαλυτικά σημεία στο " ι " αντί ενός συνόλου συγκινήσεων που κάνουν να λάμπουν τα μάτια , που μετατρέπουν ένα χασμουργητό σε ένα χαμόγελο, που κάνουν την καρδιά να κτυπά στο λάθος και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν αναποδογυρίζει το τραπέζι, όποιος δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του, όποιος δεν διακινδυνεύει τη βεβαιότητα για την αβεβαιότητα για να κυνηγήσει ένα όνειρο, όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του τουλάχιστον μια φορά στη ζωή του να αποφύγει τις εχέφρονες συμβουλές.

Αργοπεθαίνει όποιος δεν ταξιδεύει, όποιος δεν διαβάζει, όποιος δεν ακούει μουσική, όποιος δεν βρίσκει σαγήνη στον εαυτό του.


Αργοπεθαίνει όποιος καταστρέφει τον έρωτά του, όποιος δεν επιτρέπει να τον βοηθήσουν, όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη τύχη του ή για την ασταμάτητη βροχή.

Αργοπεθαίνει όποιος εγκαταλείπει μια ιδέα του πριν την αρχίσει, όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει.Οποιος δεν τολμά...

Κυρία και αλήτισσα...

σ εχω δεί ...κάπου...κάπου σε ...ξέρω....

Νοέμβρης...
και κει ήταν ένα αστέρι...μπλέ...δικό μου λες...και φιάχτηκε για μένα...

και για πρώτη μου φορά μοιραζόμουνα αλήθεια...όλα ήταν σαν μέλι...
όλα ανάσα...ένοιωθα το σημαντικό...το μοναδικό...πετούσα...βυθιζόμουνα σε υπέροχους βυθούς...δελφίνι θαρρείς...και πάλι ψηλά κει πάνω...αχ..όλα μύριζαν λευτεριά...και πέταγμα...



κι ο κόσμος δικός μου...

και ήταν αλήθεια...και ήταν αγάπη αλήθεια...

Φοβίζει η αγάπη...και το πάθος...
νομίζουν οτι παραλογίζει...πόσο
λάθος....

Είναι απλό τόσο απλό...όταν αγαπάς...δεν πληγώνεις αλλά κυρίως δεν ...σπρώχνεις για να μπεις κάπου...να σφηνωθείς...
αν δεν σε θέλουν...και δεν μπορούν να σ αγαπήσουν...

Χορεύεις απλά...ένα τελευταίο τανγκό...η εκείνο το μπλουζ...

Πάνε τώρα μέρες...που δεν σου πα ...σαγαπώ...μα

against all odds...δυναμώνει..


How can I just let you walk away, just let you leave without a trace
When I stand here taking every breath with you..You're the only one who really knew me at all
How can you just walk away from me..when all I can do is watch you leave
Cos we've shared the laughter and the pain and even shared the tears
You're the only one who really knew me at all

So take a look at me now, cos there's just an empty space
There's nothing left here to remind me...just the memory of your face in some photos
Take a look at me now... well there's just an empty space
And you coming back to me is against the odds and that's what I've got to face.

I wish I could just make you turn around...turn around and see me cry
There's so much I need to say to you...so many reasons why
You're the only one who really knew me at all






But to wait for you, that's all I can do and that's what I've got to face...Just take a look at me now, cos I'll still be standing here...And you coming back to me is against all odds...It's a chance I've got to take.

Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς; ή κανείς ή κι οι δυο μαζί, μ'ακούς;
Mες τη μέση της θάλασσας, από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς; ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς; με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς ....

Α πουσία γλυκιά μου...

Άδικα σε κόσμους γυάλινους τις πληγές πας να κλείσεις.

Δε θα πας μακριά...

Το ξέρεις ότι
άδικα, σου λέω, άδικα προσπαθείς να με σβήσεις.

Απόψε ο άνεμος φέρνει...τη μυρωδιά σου και με παιδεύει...απόψε ο ιδρώτας στο κορμί κολάει...τα χείλια διψάνε και τρελλά σε... ζητάνε...
Απουσία γλυκιά μου...φεύγεις κι έρχεσαι κοντά μου...τρυφερέ ...θάνατέ μου...αργέ...

Πόσο πολύ....Ποτέ...δεν θα το μάθεις....

ΑΝ ΑΚΟΥΣ...ΣΤΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΟΥ ΠΕΤΩ...

Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα..μέσα στα χείλια σου εγώ
βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά...τούτο το σώμα που διψά...

ΜΙΑ ΖΩΗ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΔΥΟ ΣΤΙΓΜΕΣ...

Ήρθες βροχή μου κι άλλαξες
το δρόμο και το νου
και βούλιαξε το βήμα μου ποτάμι
κι άθελά μου με τραβάς αλλού

ΜΟΝΟ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΑΜΕ...ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ...ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΑΠΑΤΗΤΗ ΓΗ...