Κυρία και αλήτισσα...

σ εχω δεί ...κάπου...κάπου σε ...ξέρω....

Νοέμβρης...
και κει ήταν ένα αστέρι...μπλέ...δικό μου λες...και φιάχτηκε για μένα...

και για πρώτη μου φορά μοιραζόμουνα αλήθεια...όλα ήταν σαν μέλι...
όλα ανάσα...ένοιωθα το σημαντικό...το μοναδικό...πετούσα...βυθιζόμουνα σε υπέροχους βυθούς...δελφίνι θαρρείς...και πάλι ψηλά κει πάνω...αχ..όλα μύριζαν λευτεριά...και πέταγμα...



κι ο κόσμος δικός μου...

και ήταν αλήθεια...και ήταν αγάπη αλήθεια...

Φοβίζει η αγάπη...και το πάθος...
νομίζουν οτι παραλογίζει...πόσο
λάθος....

Είναι απλό τόσο απλό...όταν αγαπάς...δεν πληγώνεις αλλά κυρίως δεν ...σπρώχνεις για να μπεις κάπου...να σφηνωθείς...
αν δεν σε θέλουν...και δεν μπορούν να σ αγαπήσουν...

Χορεύεις απλά...ένα τελευταίο τανγκό...η εκείνο το μπλουζ...

Πάνε τώρα μέρες...που δεν σου πα ...σαγαπώ...μα

against all odds...δυναμώνει..


How can I just let you walk away, just let you leave without a trace
When I stand here taking every breath with you..You're the only one who really knew me at all
How can you just walk away from me..when all I can do is watch you leave
Cos we've shared the laughter and the pain and even shared the tears
You're the only one who really knew me at all

So take a look at me now, cos there's just an empty space
There's nothing left here to remind me...just the memory of your face in some photos
Take a look at me now... well there's just an empty space
And you coming back to me is against the odds and that's what I've got to face.

I wish I could just make you turn around...turn around and see me cry
There's so much I need to say to you...so many reasons why
You're the only one who really knew me at all






But to wait for you, that's all I can do and that's what I've got to face...Just take a look at me now, cos I'll still be standing here...And you coming back to me is against all odds...It's a chance I've got to take.

Πουθενά δεν πάω, μ' ακούς; ή κανείς ή κι οι δυο μαζί, μ'ακούς;
Mες τη μέση της θάλασσας, από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ' ακούς; ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ' ακούς; με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς ....

Α πουσία γλυκιά μου...

Άδικα σε κόσμους γυάλινους τις πληγές πας να κλείσεις.

Δε θα πας μακριά...

Το ξέρεις ότι
άδικα, σου λέω, άδικα προσπαθείς να με σβήσεις.

Απόψε ο άνεμος φέρνει...τη μυρωδιά σου και με παιδεύει...απόψε ο ιδρώτας στο κορμί κολάει...τα χείλια διψάνε και τρελλά σε... ζητάνε...
Απουσία γλυκιά μου...φεύγεις κι έρχεσαι κοντά μου...τρυφερέ ...θάνατέ μου...αργέ...

Πόσο πολύ....Ποτέ...δεν θα το μάθεις....

ΑΝ ΑΚΟΥΣ...ΣΤΙΣ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΟΥ ΠΕΤΩ...

Ας ήτανε να πνιγώ σαν μια σταγόνα..μέσα στα χείλια σου εγώ
βροχή μου σκέπασε αυτή τη γωνιά...τούτο το σώμα που διψά...

ΜΙΑ ΖΩΗ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΩ ΔΥΟ ΣΤΙΓΜΕΣ...

Ήρθες βροχή μου κι άλλαξες
το δρόμο και το νου
και βούλιαξε το βήμα μου ποτάμι
κι άθελά μου με τραβάς αλλού

ΜΟΝΟ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΑΜΕ...ΣΤΗ ΚΑΡΔΙΑ ΜΙΑ ΒΟΥΤΙΑ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ...ΕΙΝΑΙ Η ΑΓΑΠΗ ΑΠΑΤΗΤΗ ΓΗ...

μ' αυτή την αγάπη...που πότε σωπαίνει...και πότε μιλά

Αν είμαστε έτσι καλά..μ' αυτή την αγάπη...που πότε σωπαίνει...και πότε μιλά
Μπορούμε να μπούμε..σε πλοία και τρένα..να δούμε πολλά ή κανένα...



Αν είμαστε έτσι γεροί..και νιώθουμε ωραία...που είπαμε όχι σε τόσα μπορεί
Υπάρχει ένας χρόνος...στ' αλήθεια μεγάλος...να ζει για τον έναν.. ο άλλος


Αν είμαστε έτσι ζεστά...και κάνουμε αστεία ...στη μέση του δρόμου...στον κόσμο μπροστά
Δεν ξέρω τι άλλο...μπορούσα να ελπίζω...θα χάσω είχα πει.... μα κερδίζω

για ένα λεπτό...θέλω να φύγουμε...σε ένα αστέρι...

Είναι τα μάτια σου που είναι σαν ουρανός...μια πόλη του βορρά στο βλέμμα σου χωρά
Είναι ο ήλιος σου που είναι ο πιο φωτεινός στη γη

Είναι τα χείλη σου που λέγανε σ' αγαπώ...μου έβαλαν φωτιά, μα έφυγαν μακριά
Είναι τ' αστέρια σου που περιμένω να δω ξανά
Είναι τα μάτια σου που είναι σαν ουρανός...όταν χορεύουμε σαν δυο πλανήτες στο φως
Είναι το γέλιο σου,είναι το δάκρυ σου...είναι οι μέρες σου,είναι τα βράδια σου
για μια σου λέξη μόνο τραγουδάω και ζω ξανά
Για ένα λεπτό
θέλω να φύγουμε σε κάποιο αστέρι...Ένα λεπτό...αυτά που ξέρουμε, κανείς δε ξέρει
Να μπορούσα να 'μουν θάλασσα εγώ...
Είναι το άρωμά σου που ποτέ δε ξεχνώ...και μια φωτογραφία που 'χει μείνει εδώ
Είναι όσα ζήσαμε, όσα αφήσαμε...όσα κρατήσαμε... και όσα σβήσαμε
Είναι ο ήλιος σου που με γεμίζει με φως ξανά...

οι δυο μας πάμε.... σε όνειρα μετάξι...

Ό,τι κι αν γίνει..... όπου κι αν είσαι...όπου κι αν πας
της μοίρας παιχνίδι τ΄αστέρια έχουν φτιάξει για μας
Ό,τι κι αν γίνει εδώ θα γυρνάς
όπως η γη κι η σελήνη γυρίζεις.... μα δε προσπερνάς

Παραδώσου...
μη παραδίνεσαι...
στην καρδιά μου αίμα να γίνεσαι
μπες στο ρεύμα που είμαι.... και ζήτα με
πάτα τέρμα το γκάζι ....και φύγαμε
Παραδώσου...
μη παραδίνεσαι
μη μ΄αφήνεις ....μα να αφήνεσαι...πες για λίγο πως ξεχαστήκαμε
πάτα τέρμα το γκάζι και φύγαμε




Δε πειράζει δε πειράζει...αν δε θες να μου μιλάς...αν κρυφά μόνο κοιτάζεις
κι όλο μου μούτρα μου κρατάς
Μη σε νοιάζει μη σε νοιάζει...δε θα σπάσει το σχοινί...σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
δίχως τέλος και αρχή
Δε πειράζει δε πειράζει...όταν φτάνεις κι είναι αργά...ούτε θέλω να τρομάζεις
όταν ζούμε χωριστά..
Μη σε νοιάζει μη σε νοιάζει...άμα λείπει το φιλί...σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
πάμε πάλι... απ΄την αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει...στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πάμε... σε όνειρα μετάξι...μαζί σου αγάπη μου εγώ.... έχω πετάξει
Δεν αντέχω άλλο έλα...έλα πάρε με αγκαλιά...να πεθάνουμε στα γέλια...να΄ναι πάλι όπως παλιά...

που ξεχυνόταν απο παντού...όνειρα...ταξίδια ...μουσικές...καλημέρες...καληνύχτες...
χρώματα...αρώματα...και μέσα απ τις χίλιες...σιωπές...φιλιά...αγκαλιές...αγγίγματα...έρωτας..
πάθος...πόθος...ζωή...εγώ...εσύ...

Ό,τι κι αν γίνει εδώ θα γυρνάς...στην άκρη του ονείρου.... ο ήλιος θα λάμπει για μας
Ό,τι κι αν γίνει ....όπου κι αν είσαι...και όπου κι αν πας
την αγάπη μου... στολίδι για πάντα εσύ να φοράς

δίψασα στην πόρτα σου...

μια γουλιά νερό...


Ν αγαπάς σημαίνει να σπαρταράς σε σεντόνια ξεσκισμένα απ την αϋπνία. Γιατί αγάπη δεν ειν... ένας τρυφερός παράδεισος μα η βίαιη επίθεση της λαίλαπας νερού και φωτιάς....
=Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι=

η καλημέρα μου...για σένα....

Θέλω να είναι η πρώτη λέξη..που θ' ακούς κάθε πρωί...
Θέλω το χαμογελό σου...να ομορφαίνει όλη τη γη
..Καλημέρα σ' αγαπώ

Mα ...μόνο για σένα.....

Πόσο πολύ...σ αγαπώ...δεν θέλω να το μάθεις...

Mπες στο ρεύμα που είμαι...και ζήτα με...

Ό,τι κι αν γίνει όπου κι αν πας
της μοίρας παιχνίδι τ΄αστέρια έχουν φτιάξει για μας
Ό,τι κι αν γίνει... εδώ θα γυρνάς
όπως η γη κι η σελήνη γυρίζεις ...μα δε προσπερνάς

Παραδώσου... μη παραδίνεσαι
στην καρδιά μου αίμα να γίνεσαι
μπες στο ρεύμα που είμαι.... και ζήτα με
πάτα τέρμα το γκάζι ....και φύγαμε
Παραδώσου μη παραδίνεσαι
μη μ΄αφήνεις ....μα να αφήνεσαι
πες για λίγο πως ξεχαστήκαμε
πάτα τέρμα το γκάζι και φύγαμε

Ό,τι κι αν γίνει εδώ θα γυρνάς
στην άκρη του ονείρου ο ήλιος θα λάμπει για μας
Ό,τι κι αν γίνει ....όπου κι αν πας
την αγάπη μου στολίδι για πάντα εσύ να φοράς

Αν είχες μιά επιγραφή στο μέρος της καρδιάς..
Κι αν έγραφες πωλούνται όνειρα μιάς βραδιάς...δε θα 'μουνα τωρα η στάχτη της δικής σου της φωτιάς. Κι αν έγραφες...ότι δεν ξέρεις ...για πάντα ν' αγαπάς...

Είν ένας δρόμος η ζωή μου...ένα ταξίδι στον καιρό
έχω πυξίδα το κορμί μου και την καρδιά μου ουρανό
Θέλω τα πάντα εδώ να ζήσω...έχω μια δίψα να τα δω
να τ ακουμπώ ...να τ αγαπήσω...όσο εσένα που αγαπώ...

All at once...

δεν μοιράζεται στα 2 η καρδιά...

Τα ρούχα μου μαζεύω μια στιγμή...το σώμα μου αμέσως και φεύγω
Μα έτσι όπως ζήσαμε μαζί...δε θυμάμαι τι είχα εγώ και τι εσύ

Τα αισθήματα να κόψουμε στα δυο...τα όνειρα κι όλα τα "σ' αγαπώ"
Μα πώς να δύσει η γη να σβήσουν τα φιλιά...δε μοιράζεται στα δύο, η καρδιά

Τα πάντα να χωρίσουμε λοιπόν...τ' αστέρια, τα νησιά, το δειλινό...Μα η μνήμη απ' το πρώτο μας φιλί..θα βαραίνει και τους δυο μας μια ζωή

Τι είναι ο έρωτας;

-Έρωτας
-Δηλαδή;
-Το ίπτασθαι οικειοθελώς,το ωραιάσθαι αενάως,το εγγίζεσθαι χαϊδευτικώς,
το ποθείν καθ΄ολοκληρίαν,το καλλωπίζειν το χώρο,το φαντάζεσθαι εγχρώμως,
το διαλέγεσθαι μωβ,το αντι-εξουσιάζεσθαι ανυπερθέτως,
το συνουσιάζεσθαι επαναληπτικώς.

Γενικώς το ευ ζειν…
Το αποπλανάσθαι στην απουσία της μοναξιάς…

I dont need an excuse..to be the woman in me...

Dancing close... feeling restless...It's a slow sultry night
It'll take a lifetime til sunrise...if you won't stay with me tonight
Feel your breath caress my shoulder...as your heart reads my mind
You don't have to tell me anything...I can see everything in your eyes

It's so easy with you...I don't need an excuse...to be the woman in me
It's so hard to believe...that I'm feeling so free
to be the woman in me...Baby there's so much no man has ever touched
of the woman in me

I might be trembling...but I'm not scared...Just my desire breaking free
I've never had a chance like this before...to unlock all the doors to the woman in me

Mίλα μου γλυκά...για μας...κι όχι γι άλλα...

Θέλω απ΄το φιλί σου μια στάλα...θέλω στη ζωή σου να μπω
Δεν μου φταις εσύ-ξέρω- φταίνε τ΄άλλα...δεν μου φταις εσύ που αγαπώ
Κάνε μια ευχή, πες "για πάντα"... κι ας μην την πιστεύεις... θα βγει...
πως θα μ΄αγαπάς πες "για πάντα"... και ας με ξεχάσεις το πρωί..

Μίλα μου γλυκά πες μου κι άλλα...αχ...μίλα μου γλυκά να χαρείς...
Μίλα μου για μας κι όχι γι' άλλα...πάρε με κοντά σου... να χαρείς

καρδιά μου....

Τα ερωτικά λόγια ζητούν δικαίωση...δεν αντέχουν να στροβιλίζονται χωρίς σκοπό
γραμμένα σε τόνους χαρτιά...στοιβαγμένα στις σελίδες των βιβλιων και εμπνευσμένα απλά
απο ενα ποιητικό η συγγραφικό οίστρο.Δεν αντέχουν να στροβιλίζονται στα τραγούδια μόνο...

Τα ερωτικά λόγια ζητούν σεβασμό και εκτίμηση...δεν αντέχουν την σπατάλη και την υπερβολή..δεν αντέχουν να απεικονίζουν απλώς κάποια συναισθήματα...
ζητάνε να μεταδώσουν τα συναισθήματα...
Να κάνουν τα βλέμματα να διασταυρωθούν..τα κορμιά να συναντηθούν... τις καρδιές να καρδιοχτυπήσουν.

Τα ερωτικά λόγια ζητάνε το αυτονόητο....να δηλώσουν έρωτα...

Mια αγάπη ...κρατάω...

Κρατώ λουλούδι μάλλον...Παράξενο.Φαίνετ' απ' τη ζωή μου...πέρασε κήπος κάποτε.

Στο άλλο χέρι...κρατώ πέτρα.Με χάρη και έπαρση.Υπόνοια καμιά...ότι προειδοποιούμαι γι' αλλοιώσεις...προγεύομαι άμυνες...Φαίνετ' απ' τη ζωή μου...πέρασε άγνοια κάποτε..


....Χαμογελώ.Η καμπύλη του χαμόγελου...το κοίλο αυτής της διαθέσεως...μοιάζει με τόξο καλά τεντωμένο..έτοιμο...

Φαίνετ' απ' τη ζωή μου...πέρασε στόχος κάποτε.Και προδιάθεση νίκης.







Συ δεν φαίνεσαι.


Όμως για να υπάρχει γκρεμός στο τοπίο...για να 'χω σταθεί στην άκρη του..κρατώντας λουλούδι...και χαμογελώντας...θα πει πώς όπου να 'ναι... έρχεσαι.

Φαίνετ' απ' τη ζωή μου...ζωή πέρασε κάποτε....

Κική Δημουλά

σε κείνο το ταξίδι για τον ουρανό...αγκάλιασέ με

Είναι νύχτα καλέ μου.... σφίγγε με πάνω σου να φέγγω,
να σου φέγγω, σ' εκείνο το ταξίδι για τη θάλασσα, για τον ουρανό.
Να σου φέγγω ...στα σύνορα της σάρκας και της φαντασίας.

Να ένας δρόμος. Κύματα,κύματα φωτός να σε παίρνουν
σε κείνο το ταξίδι για τη θάλασσα, για τον ουρανό.

Να σε παίρνουν στα σύνορα της σάρκας και της φαντασίας
σε κείνο το ταξίδι για τη θάλασσα, σε κείνο το ταξίδι για τον ουρανό.

Αγκάλιασέ με να 'μαστε μαζί να σου φέγγω...σφίγγε με πάνω σου να σου φέγγω

From moment to moment...with you...

From moment, to moment..Every moment that I live..I live for every moment with you..To see you..to touch you
to imagine this will be..the moment when a dream comes true...

Just an ordinary day..becomes adventure..Such sweet adventure..I never knew..

And life will be rainbows..as I learn the secret of the miracle that love can do..From moment to moment With you

Aπόψε φίλα με να με χορτάσεις...αύριο...φεύγω και θα με χάσεις...Απόψε...σφίξε με κι αγκαλιασέ με...αύριο ...φεύγω..λησμόνησέ με...

εγω είμαι εδώ χωρίς το φως μου...και φως μου εσύ δεν είσαι εδώ...

ένα μου φιλί..τα δικά σου τα χείλη να ψάξει

Ένας χάρτινος ήλιος κι απόψε θα βγει..το μικρό μου τον κόσμο ν' αλλάξει
Ν' ...αποδράσει η καρδιά μου και ένα φιλί..τα δικά σου τα χείλη να ψάξει

Ένας χάρτινος ήλιος ψηλά θα σταθεί..εσύ..τα φτερά μου μπορεί να τα κάψει
Κι αν μετρήσει η νύχτα μια πτώση βουβή..στο βυθό να σε βρω έχω τάξει

Ένα βήμα πιο κει..περιμένει η ζωή...και σου μοιάζει..κι ό,τι πίσω μου μείνει
μες στη σκόνη ας χαθεί...δεν με νοιάζει...

Χρώματα πήρα και καμβά...Όνειρα μαγεμένα..Και μ' όλα τα άστρα αγκαλιά
Ζωγράφισα εσένα..

Έλα να σου δείξω τις τριανταφυλλιές...τα πράσινα.. τα κόκκινα... τα σπίτια... τις αυλές.

Πόσο σ' αγαπώ... πουλάκι του δρόμου..πόσο σ' αγαπώ...αγόρι γλυκό μου...

.με τα φτερά σου πήγα....

Αυτό που ζούμε τώρα εδώ.... Στα χέρια μου που σ' έχω..... Δεν ξέρω αν είναι αληθινό
ή όνειρο αν βλέπω
Θα τρελαθώ Αυτή η αγάπη μ' έχει κάνει και τα χάνω ....Ξεχνάω που βρίσκομαι.....
Ποια είμαι και τι κάνω..... Θα τρελαθώ
Μα στα κομμάτια η λογική όλου του κόσμου
Αυτή η αγάπη είναι η γη και ο ουρανός μου....κι εγώ που ήμουνα καιρό ψυχή χωρίς ελπίδα ...Σ' ένα παράδεισο ανοιχτό ....με τα φτερά σου πήγα....

Με το ιδιο βημα θα γυρισω

Με το ίδιο βήμα θα γυρίσω.. Με κείνο που έφτανα συχνά.. στην πόλη αυτή..και τώρα ξανά
πάω πίσω...στο πουθενά...

μα δεν ωφελεί... θα΄ ρθει η Ανατολή.. κι εγώ....πρέπει να φύγω πριν... πριν σε ποθήσω πιο πολύ

Ομως...τον ίδιο δρόμο θα γυρίσω... μονάχη όπως γυρνάει κι γη. Γραμμές θολές.. κι οι ρόδες τρελές..κι όλο πίσω...πάω λες...

Αχ καρδιά φτωχή... Στην αγκαλιά σου χτες... έμοιαζα με βροχή... και μ΄ έπινε όλη η γη...

Κρύβει γκρεμούς, μ’ ακούς; πάντα του έρωτα η στροφή... άπιαστους σφυγμούς
και καταστροφή...κι όσοι αγαπούν...αχ μοίρα του έρωτα..να πουν...πόσο πολύ σαγαπώ..να πουν.

[μετάφραση...

μα έλα που δεν θέλω κάποιον άλλον ν αγαπήσω...

Ο φόβος των ερωτευμένων.... Ο φόβος της αγάπης... της εξάρτησης... φόβος του να αφεθείς.. του να ανήκεις σε κάποιον ή να ανήκει αυτός σε εσένα... ο φόβος της εξαπάτησης...της προδοσίας. Αυτό συμβαίνει και εδώ… “Είσαι πολύ κοντά, είσαι πολύ μακριά…” .

Όταν η αγάπη χάνει το χρώμα και το σχήμα της... όταν καταστρέφεται από εξωτερικές δυνάμεις αλλά είναι ακόμα εκεί... σε συνήθειες και συναισθήματα... τότε μπορούμε και εμείς να πούμε “την ψυχή μου αφήνω..τις στιγμές μου μεθάω....σ’ αγαπώ και λυώνω.” Ο έρωτας και ο φόβος πάνε μαζί.

Να μείνεις εδώ...εσύ δε συγκρίνεσαι...το νοιώθω βαθιά μου
φως μου... σκιά μου...για σένα είμαι εγώ
μην απομακρύνεσαι..απ' την αγκαλιά μου..τα όρια μου

Να με συγκρίνεις.....εκεί που οι άλλοι σταματάνε...

Να πας..σε όσα έχεις δεν χωράς..αφού αυτά που αντέχεις προτιμάς
Στα εύκολα που ελέγχεις,να πας

Να πας.. Εκεί στα πράγματα τα απλά.. Γνωστά, συνηθισμένα και μικρά
Εκεί που δεν χρειάζονται πολλά

Μα να με κρίνεις.. Όταν οι μπόρες θα χτυπάνε.. Δύσκολες ώρες όταν θα ‘ναι
Όταν σηκώνονται βουνά... Να με συγκρίνεις... Εκεί που οι άλλοι σταματάνε
Που παραπάνω δεν τολμάνε.. Και μένουν πίσω μακριά

Να πας.. Στην ήσυχη απάτη που εκτιμάς.. Στο λίγο από το κάτι που τολμάς
Στην εύκολη αγάπη που ζητάς...

Μα να με κρίνεις... Όταν οι μπόρες θα χτυπάνε.. Δύσκολες ώρες όταν θα ‘ναι
Όταν σηκώνονται βουνά....
Ναι, να με κρίνεις... όταν θα καίγεται η ψυχή σου... όταν στερεύει η δύναμή σου
και δεν θα βρίσκεις αγκαλιά... Να με συγκρίνεις... όταν θα παίζεται η ζωή σου
ξένοι όταν γίνονται οι δικοί σου... κι εσύ μικρός ... στο πουθενά

τις στιγμές που μου πήρες....σταδινα όλα...

αναρωτιέμαι αν το είδες...





κι αν ποτέ στη ζωή μου...χρειαστεί να
πετάξω..στη καρδιά μου θα βάλω
τα δικά σου φτερά...
νάρθω να σανταμώσω...


















άδειο παγκάκι είναι πια... δεν είσαι εσύ...κοντά μου...σκορπιέσαι αγάπη μου αλλού...τα κόβεις τα φτερά μου...


το όνειρο που φιάξαμε μαζί ποτέ μη το ξεχάσεις...
.

δεν φταις εσυ που χάνομαι...στα όνειρα που κάνω...

100 φορές...